Staalhelm


De Oost-Duitse helm is een doorontwikkeling van de Duitse staalhelm die in de Tweede Wereldoorlog is gebruikt. Een onderzoeksbureau de Nazi’s onderzocht de karakteristieken van allerlei helmen. Ook de helmen die ze buit hebben gemaakt tijdens de oorlog werden getest. Uit die tests kwam naar voren dat de Engelse helm erg slecht was, maar ook hun eigen helm, de M35, scoorde slecht. 
Het Rijk wilde een helm ontwikkelen die beter presteerde. Ondanks dat Hitler er bezwaar tegen had, ging de ontwikkeling en het testen door. Dit onderdruk van de vele ernstige hoofdwonden, veroorzaakt door slecht presterende M35, M40 en M42 helmen.

In totaal kwamen er vier prototypes, ze werden de modellen A, B, BII en C. Deze helmen waren een grote vooruitgang op de oude helmen. De modellen B en BII werden verder getest. Er kwam een opdracht van 100 helmen. Deze helmen gingen naar de infanterieschool in Döblitz. De helmen werden getest op die school. De helmen vervulde alle verwachtingen.

Hitler kreeg de uiteindelijke testresultaten gepresenteerd in augustus 1944. Hitler keurde beide ontwerpen af omdat de M42 helm het beste past bij het imago van de Duitse soldaat. Toch zijn enkele van de B en de BII helmen nog ingezet in de oorlog. Bij de slag om Berlijn werden soldaten van Döblitz infanterieschool ingezet.

Na de oorlog moest het nieuwe Oost-Duitse leger weer staalhelmen hebben. Er is een tijd gebruik gemaakt van oude Russische helmen, maar deze voldeden niet aan de wensen. Men is doorgegaan met de ontwikkeling van de B en de BII helm. Uiteindelijk is gekozen voor een doorontwikkeling van de BII helm.


De helm

Terug    Terug naar Nationale Volksarmee