Palast der Republik

 

Het Palast der Republik staat in het centrum van Oost-Berlijn. Tegenover de Dom en de uitloper van Unter dem Linden neemt hij zijn plaats. Vroeger stond op de diezelfde plaats het ‘Stadtschloss’. Maar na de oorlog besloot de leider van de SED, Walther Ulbricht, dat het paleis moest wijken. Officieel omdat het door de oorlogshandelingen in Berlijn te zwaar beschadigd was. Dit klopte niet, volgens vele ooggetuigenverslagen was het ‘schloss’ niet zwaarder beschadigd dan de nabij gelegen Humboldt universiteit. Maar de sloop was wel een mooie manier om af te rekenen met het Pruisische militarisme.

Er waren verschillende plannen om op de vrijgekomen ruimte te bouwen. Gedacht werd aan o.a. een groot regeringsgebouw. Dit moest in dezelfde stijl gebouwd worden, zoals het Hotel Atlantis in Moskou en het cultuurpaleis in Warschau. Gekozen werd er om van de ruimte een paradeplein (het Marx-Engels-Platz) te maken. Over de funderingen van het Pruisische militarisme moesten nu de socialistische soldaten marcheren. 


Soldaten marcheren op het Marx-Engels-Platz

Walther Ulbricht heeft na een coup, gepleegd door Erich Honecker, het veld moeten ruimen. Honecker zag dat de economische koers, zoals die uitgezet was door Ulbricht, leidde tot grote onrust in eigen land. De mensen hadden behoefte aan meer luxe- en consumptiegoederen. Erich Honecker luisterde hiernaar, wat later catastrofale gevolgen had, en schroefde de productie en import van luxe goederen omhoog. Het geld voor deze consumptiegoederen kon alleen verkregen worden door nog grotere leningen af te sluiten en investeringen in de toch al verouderde industrie uit te stellen .
Maar de sfeer in de jaren ’70 was dat het welzijnsniveau omhoog moest anders braken er onlusten uit onder de bevolking. Honecker reageerde snel en besloot tot de bouw van het Palast der Republik. Van 1973 tot 1976 bouwde de bouwvakkers aan een multifunctioneel gebouw, waar een schijnwereld gecreëerd werd.  

Filmpje over het Palast:


Bijeenkomst van de Volkskammer


Bij de ingang was een roterende deurmat geplaatst zodat de burgers niet zelf hun eigen voeten hoefde te vegen. Er kwam een uitgekiende verlichting met honderden lampen, dit leverde het gebouw de bijnaam ‘Erichs lampenwinkel’ op.
In het gebouw kwam het parlement ‘de Volkskammer’ bijeen, er zat een televisiestudio,  een discotheek, verschillende cafe’s en restaurants, acht bowlingbanen en een grote ‘zaal’ voor culturele manifestaties. Deze ‘zaal’ kon tussen de 1000 en 5000 mensen een plaats bieden. Tevens was in deze consumptietempel alles verkrijgbaar dat in de rest van het land niet verkrijgbaar was. Er was altijd koffie, er waren openbare telefoons die het altijd deden (dit in tegenstelling tot de openbare telefoons in veel dorpen en plaatsen) er waren altijd kranten, het kon niet op. Blijkbaar lukte de het wirtschaftswunder in de DDR alleen onder het oog van de grote leider.


De centrale hal

Na de val Honecker en de aaneensluiting van de twee Duitslanden ging het Palast dicht. Dit omdat bij de bouw van het gebouw grootte hoeveelheden asbest is gebruikt. Dit alles moest gesaneerd worden. Tot 2006 was het Palast der Republik nog maar een schim van wat het vroeger was.
In 2006 is er een besluit genomen om het Palast der Republik te slopen en het oude ‘Stadtschloss’ te herbouwen. Momenteel zijn de sloopwerkzaamheden in volle gang.

Het Palast was in december 2005 tijdelijk geopend voor een expositie. Daar heb ik gelijk gebruik van gemaakt. De onderstaande foto's zijn van december 2005.

       

Deze foto's heb ik genomen tijdens mijn bezoek aan Berlijn in december 2006. De sloop werkzaamheden zijn in volle gang.

       

Deze foto's zijn genomen op 1 januari 2008. De foto gemaakt vanuit de televisietoren geeft een mooi overzicht over de stand van zaken op dit moment.

       

Deze foto is van Fred Sandbergen. Deze heeft hij gemaakt op 17 maart 2008.

Terug