De grensversperringen van de DDR

De grens heeft zich langzaam geëvolueerd. Zo bestond de eerste grensversperringen uit een prikkeldraad. Verder werden er in de begin jaren ook de beruchte ‘schutzstreife’ gemaakt. Hiervoor werden veel bomen geveld en huizen gesloopt.
In de loop van de tijd kwamen er wachttorens en mijnenvelden bij. De eerste mijnen waren zogeheten houtenmijnen. Deze waren een overblijfsel uit de korea-oorlog. Na loop van de tijd functioneerde de houtenmijnen niet meer en werden deze dan ook geruimd. In de plaats van de houtenmijnen kwamen nieuwe typen mijnen. Het prikkeldraadhek werd vervangen door een regulier hekwerk. Echter veel mensen klommen over dit het hekwerk. Dit deden ze met een schoen waar voorop een pin zat. Zo lukte het om eenvoudig over het hekwerk te komen.

Vluchten over het mijnenveld was een hachelijke opgave, veel mensen zijn dan ook gedood of gewond geraakt nadat ze op mijn gestapt zijn.
In sommige gebieden van de DDR lag elke winter een dik pak sneeuw. Dit was de uitgelezen kans om over het mijnenveld te komen. Mensen gingen met de ski’s erover heen. Doordat de druk goed verdeeld was, gingen de mijnen niet af.

De eerste ‘houten’ wachttorens werden vervangen door prefab betonnen wachttorens. Ook werden de mijnenvelden geruimd en vervangen door een type mijn die aan het hekwerk bevestigd zat. Deze mijn, de beruchte ‘Selbstschussanlage’ of tewel de SM-70, was een verschrikkelijk wapen. Deze mijn werd in 1970 langs de grens geplaatst. In totaal zijn er circa 60.000 stuks gebruikt. Als deze mijn afging was hij tot 150 meter effectief. De mijn zorgde naast een klap, ook voor heel veel splinters die het lichaam ernstig moesten beschadigen.


De SM-70 mijn

In 1983 werden de SM-70 mijnen geruimd. Dit na grote druk uit West-Duitsland en geld vanuit Beieren.

In plaats van de mijnen kwamen nu akoestische en visuele alarm installaties. Deze waren niet dodelijk, maar waarschuwde wel de grenswachters. Die vervolgens weer op de vluchtelingen moest schieten.

In totaal zijn er 957 vluchtelingen gedood bij de grens. Maar daarnaast zijn er ook 27 grenssoldaten en grenspolitieagenten gedood, door geweer/pistoolvuur van vluchtelingen, West-Duitse/Amerikaanse soldaten.

 

 

De afstand tussen de grens (1) en de grenspost (22) =  een verbodengebied (Ř ca. 5 km).De afstand tussen de grens (1) en de betonnen muur/hekwerk (17/21) = beveiligd gebied (Ř ca. 100 – 2000m).

1. grensverloop met grensstenen
2. grensbord met aanwijzingen
3. grenspaal (c.a. 1,8 m hoog en zwart-rood-geel gestreept met een DDR-embleem)
4. grensstrook, waar alle bomen en gebouwen zijn verwijderd.
5. hekwerk (ca 3,2m hoog)
6. doorgang
7. vrachtwagen versperring, een greppel verstevigd met beton
8. 2 tot 6 meter brede controlestrook (sporen van vluchtelingen te achterhalen)
9. patrouilleweg van betonplaten
10. lantaarnpalen
11. aansluitingspunt voor het ondergrondse beveiligingssysteem
12. betonnen uitkijktoren (BT11)
13. betonnen uitkijktoren (2 x 2 m)
14. betonnen uitkijktoren (4 x 4 m een deel is ingericht als hoofdkwartier)
15. uitkijkbunker
16. hondenloopsysteem
17. hekwerk met elektronische en akoestische signaleringsapparatuur.
18. stroomverdelings- en schakelinrichting voor het hekwerk
19. vrije loopruimte voor honden
20. poort in het hekwerk
21. betonnen muur (belemmerd ook het gezichtsveld)
22. grenspost

Terug    Terug naar de grens