Erich Honecker

 

Erich Honecker werd op 25 augustus 1912 in Neunkirche geboren als zoon van een mijnwerker. In totaal waren er in het gezin Honecker zes kinderen. Eind jaren ’20 werkte Erich Honecker als dakdekkerhulpje en begon hij de opleiding om zelf dakdekker te worden. Met deze opleiding stopte hij al snel weer.

Staatsportret van Honecker

De DDR-loopbaan van Erich Honecker begon direct na de Tweede Wereldoorlog. Na jaren van tuchthuisstraf was hij eindelijk vrij en ging opzoek naar de communistische leiders om zich behulpzaam op te stellen.
Al snel trof hij Walther Ubricht, de leider van de KPD. Op de vraag wat hij het liefste wilde, antwoordde Honecker:  ‘Ik wil het liefst terug naar Saargebied’.  Ulbricht antwoordde dat Honecker beter kon blijven, want de Fransen kregen toch het Saargebied. In Berlijn kon hij ook veel nuttiger zijn. Hij stemde in.
De taak die Honecker kreeg was het opzetten van een jeugdbeweging. Dit was een welbekende taak voor hem. Voor de oorlog had hij zich namelijk ook bezig gehouden met de communistische jeugdbeweging de KJVD.
Na de machtsovername van de Nazi’s nam hij de leiding van de, inmiddels verboden, KJVD over. Al snel werd hij door de Gestapo opgepakt en tot opsluiting in een tuchthuis veroordeeld.

Erich Honecker werd in februari 1946 de eerste voorzitter van de FDJ. Deze functie heeft hij tot 
1955 bekleed.
Hoewel de FDJ op veel gebieden zijn gelijken vond bij de Hitlerjugend, sprak het toch veel jonge mensen in de DDR aan. Hoewel de FDJ als een algemene, overkoepelende, jongerenbeweging was opgericht, kregen de communisten steeds meer macht.

Honecker op de fiets met een FDJ-hemt aan.

In de jaren dat Walther Ulbricht aan de macht is, presenteert Honecker zich als eerste man achter en leerling van Ulbricht. Ulbricht kon op onvoorwaardelijke steun van Honecker rekenen. In 1961 was het dan ook Honecker die zich mag bewijzen. Ulbricht gaf aan Honecker de opdracht om de logistiek van de bouw van de muur te regelen. Honecker nam deze taak op zich en wist in het geheim een complete organisatie op te zetten, om op 13 augustus 1961 een muur om West-Berlijn te bouwen.
Alles verliep op die dag vlekkeloos. Strijders van de Kampfgruppen zette de grens af en bouwvakkers kregen hun materialen aangeleverd. De bouw kon beginnen.

Honecker bij de bouw van de muur

Op 3 mei 1971 nam Honecker, de macht over van de oude en zieke Ulbricht. Voor Honecker was het van een groot belang dat iedereen werk, brood en een dak boven zijn of haar hoofd had. Deze insteek had veel consequenties voor het land. Brood was erg goedkoop. Vaak goedkoper dan varkensvoer. Boeren gaven dan ook de varkens, brood te voer. In de tijd van Honecker werden er ook veel woningen gebouwd. Deze woningen werden voor 1/3 van de kostprijs verhuurt.

 


Veel geld werd er uitgegeven aan consumptiegoederen (sinasappels, auto’s, enz.). Dit om de burgers koest te houden. Om deze goederen te kopen moest er in het Westen geld worden geleend. De staatsschuld liep erg snel op. Honecker zag dit als geen probleem. Hij had ook niet de intentie om ze terug te betalen. Het kapitalisme zou via de leningen de socialistische overwinning financieren.
Deze politiek heeft geleid tot het bankroet van de DDR.

Honeckers hoogtepunt als staatshoofd, is het staatsbezoek in West-Duitsland geweest. Helmut Kohl ontving in september 1987 Honecker, met alle ceremoniële eer. Honecker genoot zichtbaar van dit ogenblik.
Als besluit van het bezoek aan West-Duitsland, ging hij nog op bezoek in zijn geboorteplaats en streek.

Erich Honecker en Helmut Kohl

Op 3 december 1989 werd hij van zijn macht ontzet en nam Egon Krenz de macht over. Honecker werd voor hoogverraad opgepakt. Echter een dag later mocht hij weer vertrekken.
Op 13 maart 1991 vluchtte hij naar Moskou. Nadat Boris Jeltsin de macht over nam in de Sovjet-Unie en Honecker niet wilt beschermen, vlucht Honecker naar de Chileense ambassade. Door een internationaal opsporingsbevel werd Honecker in 1992 aan het verenigde Duitsland uitgeleverd. Echter, om gezondheidsredenen, werd hij niet vervolgt voor het uitvaardigen van het schietbevel aan de Oost-Duitse grens. Hij ging terug naar Chili en stierf op 29 mei 1994 in Santiago de Chile aan leverkanker.

Terug